Stanowisko baterii nadbrzeżnej POŁTAWA

Rosyjski pancernik POŁTAWA po przejęciu przez bolszewików został szybko sprowadzony do roli wraku. Po pożarze na okręcie 1919 roku, uszkodzenia były tak duże, iż postanowiono go nie remontować. W 1926 zmieniono decyzję, a pancernik otrzymał nową nazwę - MICHAIŁ FRUNZE. Po dwóch latach ślamazarnych prac ostatecznie postanowiono o zaniechaniu remontu. Uzbrojenie artyleryjskie okrętu postanowiono wykorzystać w celu wzmocnienia artylerii brzegowej.

Dwie wieże (zmodyfikowane w Leningradzkich Zakładach Metalowych) zostały posadowione w 1934 roku w pobliżu Władywastoku na wyspie Rosjan jako bateria nr. 981. Dwie pozostałe wieże początkowo miały zostać wykorzystane na Półwyspie Hanko (u wejścia do Zatoki Fińskiej). Plany te nie zostały jednak nigdy zrealizowane. Po zakończeniu II wojny światowej obie zmodernizowane wieże przeznaczono do obrony podejścia do Swastopola (początkowo jako bateria nr.30, później przemianowana na 459 Samodzielny Dywizjon Artylerii Wieżowej). Obie baterie pozostawały w czynnej służbie do 1997 roku. Obecnie prowadzone są starania utworzenia z obiektów ekspozycji muzealnych.

	Armaty kalibru 305mm/52 wz 1907. Zdjęcia baterii 459 Dywizjonu Artylerii Wieżowej w pobliżu Sewastopola. Stanowisko ogniowe składało się z dwóch zmodernizowanych wież pancernika POŁTAWA (wieża dziobowa i rufowa) oznaczonych typem MB-3-12FM. Bateria została zbudowana w latach 1952-54 na starym stanowisku baterii nr.30 (w czasie wojny przemianowana przez Niemców na Fort Maxym Gorki I).
	Armaty kalibru 305 mm 52 kal. wzór 1907 Zdjęcia baterii nr. 981 zlokalizowanej w pobliżu Władywastoku na Wyspie Rosjan (południowo-zachodni kąt Zatoki Nowik). Bateria składała się z dwóch zmodernizowanych wież pancernika POŁTAWA (wieże ze śródokręcia) oznaczonych jako MB-3-12.