Pancernik RICHELIEU jest chyba najsłynniejszą francuską jednostką wojenną II wojny światowej. Nie w pełni wyposażony okręt w ostatniej chwili zdążył uciec z Brestu. Walczył z flotą brytyjską w Dakarze, później już u boku Aliantów pływał na Pacyfiku w składzie brytyjskiej Floty Dalekowschodniej. Po wojnie w służbie czynnej pozostawał do 1958 roku. Dziesięć lat później sprzedano go na złom włoskiej firmie Cantieri Navali Santa Maria. Przed wyruszeniem w swoją ostatnia podróż do La Spezia, z drugiej wieży artylerii głównej wyjęto armatę nr.4 i ustawiono ją na ekspozycji w Arsenale w Breście.
Ciekawostką jest fakt iż armaty pancernika nigdy nie zostały przekalibrowane z 380mm na 381mm. Wiele źródeł błędnie podaje informację o przekalibrowaniu armat podczas modernizacji, która miała miejsce w Stanach Zjednoczonych w 1943 roku. W świetle braku oryginalnej francuskiej amunicji, miałoby to umożliwić użycie brytyjskich pocisków kalibru 381mm. W rzeczywistości już podczas pobytu okrętu w Dakarze rozpoczęto dorabiać amunicję do armat głównego kalibru. Do Stanów Zjednoczonych RICHELIEU zabrał 270 oryginalnych pocisków przeciwpancernych z pancernika JEAN BART. Prawdopodobnie rozpoczęto też tam produkcję pocisków francuskich. W czasie wojny używano trzech rodzajów ładunków miotających: nielicznych oryginalnych SD21, zmodyfikowanych ładunków SD19 (przeznaczonych dla armat kalibru 330mm) i zmodyfikowanych amerykańskich (kompletnie niepraktycznych w warunkach bojowych, ze względu na częste klinowanie podczas operacji ładowania).
Źródła internetowe:
http://www.warship.get.net.pl/
Literatura:
"Richelieu", René Sarnet, Eric Le Vaillant.