Krążownik pancerno-pokładowy AURORA został zwodowany w petersburskiej
Nowej Stoczni Admiracji w 1900 roku jako jedna z jednostek typu PALLADA. Posiadał
127 metrów długości, 6731 t wyporności, prędkość 20 węzłów, uzbrojony był w 8
armat kalibru 152 mm, 24 armaty 75 mm, 8 atmat 37 mm, 3 wyrzutnie torpedowe,
załogę stanowiło 578 osób. Do służby wszedł 16 lipca 1903. W czasie wojny
japońsko-rosyjskiej krążownik wziął udział w Bitwie pod Cuszimą. Po klęsce
floty i nieudanej próbie przedarcia się do Władywostoku, okręt schronił się w
Manili na Filipinach. Po zakończeniu prowizorycznych napraw powrócono do
Rosji. W okresie 1902-1912 okręt odbył wiele zagranicznych podróży często
pełniąc funkcję jednostki szkolnej. Po rozpoczęciu działań wojennych I wojny
światowej, AURORA brał czynny udział w walkach z flotą niemiecka na Bałtyku.
W okresie rewolucji lutowej w Rosji 1917 załoga krążownika wystąpiła
przeciwko Mikołajowi II. W październiku zbuntowani marynarze przejęli
kontrolę nad okrętem i z rozkazu Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego zakotwiczyli
statek na Newie w pobliżu Pałacu Zimowego. 25 październiku o godz. 21.45
wystrzałem ze ślepego naboju okręt dał znak do rozpoczęcia szturmu Pałacu
Zimowego. Począwszy od 1922 roku krążownik wznowił szkolna działalność
operując na wodach Morza Bałtyckiego. W 1924 roku jako pierwszy radziecki
okręt odbył długą zagraniczną podróż do Archangielska.
Po rozpoczęciu II
wojny światowej marynarze okrętu brali udział w obronie Leningradu. Osadzony
na dnie basenu portowego kadłub, wykorzystywany był jako element obrony
przeciwlotniczej miasta. W 1944 roku krążownik został podniesiony z dna i
wysłany do stoczni remontowej. Od 1948 roku AURORA pełnił funkcję jednostki
szkolnej Leningradzkiej Szkoły Wojskowo-Morskiej. W 1956 okręt został
ostatecznie skreślony z listy floty i przekształcony w pływające muzeum.
|