Krążownik BELFAST należący do typu EDINBURGH (zwanego również
zmodyfikowanym typem SOUTHAMPTON)został zbudowany w stoczni Harland and
Wolff w Belfaście w latach 1936-39.
Okręt rozpoczął swoją wojenną służbę na wodach macierzystych,
gdzie włączono go do składy Home Fleet. 21 listopada BELFAST wszedł na
niemiecką minę magnetyczną. Potężna eksplozja złamała stępkę okrętu
co spowodowało trzyletni pobyt w stoczni (okręt był tak ciężko
uszkodzony, iż brano nawet pod uwagę jego złomowanie). Belfast powrócił
do służby w listopadzie 1942 roku rozpoczynając żmudną służbę
konwojową na Morzu Północnym. Pod koniec 1943 roku krążownik zasłynął
biorąc udział w zatopieniu niemieckiego pancernika SCHARNHORST. W 1944
roku BELFAST czynnie wspomagał alianckie lądowanie w Normandii. Po
wojnie okręt wziął jeszcze udział w wojnie koreańskiej. Głównie dzięki
staraniom byłego dowódcy,w 1974 roku BELFAST stał się okrętem-muzeum.
Krążownik HMS BELFAST w kamuflażu Admiralty
Disruptive Pattern (z okresu 1942-44).
Dziobowy dalocelownik wraz z masztem kratownicowym.Naszczycie radar typu 293, na dole 277.
Zbliżenie śródokręcia HMS BELFAST.
Podwójne stanowiska armat kalibru 40 mm - słynnych
Boforsów.
Widok od dziobu na wieże artylerii głównej i nadbudówkę.
"Kły" okrętu - armaty kalibru 152 mm
(6"/50 Mark XXIII)
Wnętrze trzydziałowej wieży Mark XXIII artylerii głównej.
Pocisk kalibru 152 mm (obecnie pusty w środku).
Artyleria średnia armaty kalibru 102 mm (4"/45
Mark XVI), za nimi dalocelowniki HACS Mk IV
Wnętrze wieży Mark XIX armat średniego kalibru
4"/45 Mark XVI
Pocisk 102 mm ułożony w urządzeniu nastawczym
zapalników czasowych.
Podręczny pokładowy magazyn pocisków kalibru 102 mm.
Artyleria przeciwlotnicza podwójne stanowisko
40-milimetrowych działek Boforsa.
Widok od tyłu nas główny dalocelownik okrętu. Ponad
nim antena radaru typu 274.