Krążownik SALEM był jednym z trzech jednostek typu DES MOINES. Bez wahania można powiedzieć, iż w tej klasie okrętów były to jednostki
nie mające dla siebie konkurencji. Wszystkie trzy krążowniki został jednak ukończone
dopiero po zakończeniu II wojny światowej - SALEM wszedł do służby w
maju 1949 roku. Prace projektowe rozpoczęto w 1943 roku, kiedy okazało
się, że szybkostrzelne armaty 6-calowe amerykańskich lekkich krążowników mają
mniejszy zasięg niż japońskie torpedy. Z kolei uzbrojenie ówczesnych krążowników
ciężkich było mało skuteczne w walce z niszczycielami (mała
szybkostrzelność). Armaty krążowników typu DES MOINES okazały się
wyjątkowo udaną konstrukcją (w ciągu minuty ciężar salwy burtowej był
porównywalny do ciężaru salwy regularnego pancernika).
SALEM przez dziesięć lat służył we Flocie Atlantyckiej. W 1959 roku
odstawiono go rezerwy. Na początku lat 90-tych zapadła decyzja o
przekształceniu jednostki w muzeum. Od 1994 roku SALEM pełni właśnie tę
funkcję.
Dziobowe wieże krążownika USS SALEM. Pod lufami
dobrze widoczne wyrzutniki pustych łusek.
Widok na nadbudówkę z wieżą głównego
dalocelownika. Na pierwszym planie artyleria średniego kalibru.
Spojrzenie w kierunku rufy okrętu. Widoczne wszystkie
typy dalocelowników krążownika.
Nadbudówka rufowa. Obok krążownika ustawiono
niemiecki miniaturowy okręt podwodny "Seehund".
Maszt główny oraz dalocelownik Mark 56 (radar Mk 35)
dla armat 3-calowych.
Rufowy dalocelownik Mark 54 (radar Mk 13) artylerii głównej
i średniej Mark 37 (radar Mk 25).
Artyleria średnia - uniwersalne armaty 5"/38
Mark12 w wieży Mark 32.
Właz do wnętrza wieży artylerii średniej (na dole właz
wyrzutnika łusek).
Stanowisko celowniczego podniesienia
(widoczny peryskop celownika).
Kadłub zamka i zabudowanego koryta ładowniczego
armaty kalibru 127mm. Nad korytem pozostałości dosyłącza.
Usytuowane pomiędzy armatami, końcówki podnośników
amunicyjnych (podnośniki pocisków)
Wskaźniki ustawień celu transmitowane z głównych
dalocelowników.
Wieże artylerii głównej z armatami kalibru 203
mm/L55 Mark 16
Amunicja kalibru 203 mm (super-ciężki pocisk Mark 21)
Widok koryta ładowniczego i części zamkowej armaty
203 mm.
Obudowa dosyłacza amunicyjnego (po prawej ruchomy
podajnik pocisków).
Stanowisko dowódcy prawej armaty (przy tablicy
rozdzielczej) po lewej komputer artyleryjski.
Widok ze stanowiska dowódcy prawej armaty. Po lewej
peryskop oficera wieży.
Pomocniczy komputer artyleryjski Mark 3 (uproszczona
wersja Rangkeepera Mk 8).
Armaty przeciwlotnicze 76mm/L55 Mark 27 na
podstawie Mark 33